اصل سوم در قدرت است

 خدا زنده و توانا، و دارای تسلط و غلبه است، قصور و ناتوانی به او راهی ندارد،«پینکی و خواب او را نمی گیرد» و نابودی و مرگ بر او عارض نمی شود، برعالم ملک و ملکوت، قدرت دارد، بزرگی و عزت و تسلط و سلطنت و فرمانروایی، برعالم جسمانی و عالم روحانی، از آن اوست، «آسمانها مانند طوماری پیچیده در دست قدرت اوست،» و تمام آفریدگان در زیرفرمان اویند، در خلق و اختراع کائنات شریک ندارد، و در آفرینش و ابداع موجودات، کسی او را یاری نکرده است. آفریدگان، و تمام اعمال ایشان آفریده ی او، و روزی ها و اجل های همه، به تقدیر او است، هیچ چیزی از قبضه ی قدرتش خارج نیست، و تمام دگرگونیها، و حوادث، به فرمان او صورت می پذیرد، مقدوراتش بیشمار، و معلوماتش بی نهایت است.

اصل دوم در پاکیزگی و مبرا بودن خدا

 خدا نه جسم است، و نه دارای صورت، نه جوهر است، و نه دارای حد و مقدار، با اجسام که قابل اندازه گیری و تجزیه هستند، همانندی ندارد،جوهر نیست،و جوهرها دراو حلول نمی کند،غرض نیست، و عرض ها بر وی وارد نمی گردند، او مانند هیچ موجودی نیست،« و هیچ موجودی همانند او نیست» و چیزی به او نمی ماند و او مانند چیزی نیست ، و به مقدار و اندازه محدود نیست ، نه مکانها شامل اویند، و نه جهات وی را احاطه کرده اند،و نه آسمانها او را فرا گرفته اند، بر عرش جایگیر است، آنطور که خودش گفته، و به آن معنی که خودش اراده کرده است،جایگیر شدنش از قراز گرفتن، و تماس حاصل کردن، و در مکان بودن،و یگرگون شدن، و جا به جا گردیدن، مبرا است، عرش او را حمل نکرده است، بلکه عرش و فرشتگانی که آن را حمل کرده اند، همه را لطف قدرت او برداشته است، و در قبضه ی اقتدارش مغلوب و مسخرند، بر عرش و تمام کائنات، ازعالم بالا تا اعماق زمین، تفوق دارد، تفوق او بر جهان طوری نیست که به عرش و آسمانها نزدیکش کند، بلکه مقام و درجاتش، همچنانکه از زمین بالاتر است، از عرش نیزرفیع تر و والاتر است، و با این حال به هر موجودی نزدیک است و « به بندگان از رگ گردن نزدیکتر»،«به هر چیزی شاهد و آگاه است»، همچنانکه ذاتش با هیچ ذاتی همانند نیست، نزدیک بودنش با نزدیکی اجسام همانندی ندارد، ذاتش در چیزی حلول نمی کند، همانطور که حلول اشیاء در ذات او محال است، بالاتر از آن است که مکان او را در برگیرد، و منزه است از اینکه به زمان محدود باشد، بلکه قبل از آفرینش زمان و مکان، موجود بوده است، او اکنون همانطور است که در ازل بوده است، با اوصافی که دارد، از آفریدگان جدا است، در ذاتش چیزی غیر ازاو نیست، و ذاتش در چیز دیگری وجود ندارد، مبرا از تغییر و انتقال است، و حوادث در او وارد، و عوارض ، بر ذاتش جاری نمی شوند، بلکه همیشه در اوصاف جلالش، منزه از زوال، و در صفات کمالش ، بی نیاز از افزایش کمال است، عقل های خردمندان، به وجودش علم و ایمان دارند، او از روی لطف و مرحمت و تکمیل نعمت، خود را در معرض دید نیکوکاران و فرمانبردان قرار می دهد، و در بهشت به این نعمت عظمی نائل می سازد.

قسم اول:

درباره ی خلاصه ی ازعلوم ، و مشتمل بر ده اصل است

اصل اول در ذات خدا  

می گوییم: ستایش خدایی را ،که  در کتابی که بر زبان فرستاده اش نازل کرده است، خود را اینگونه به بندگانش می شناساند که: ذاتی است یگانه ، شریکی ندارد ، یکتایی است بی مانند،همه به او نیازمندند،کسی نیست که با او ضدیت کند،یگانه است بی همتا ، قدیمی است که اول ندارد،ازلی است و آغاز ندارد،همیشه هست و پایان ندارد ، ابدی است و نهایتی برایش نیست،به ذات خویش قائم است، و هیچگونه انقطاعی ندارد، دائم است، و گسستگی دراو نیست، همیشه دارای جلال و عظمت بوده و هست و خواهد بودف مرور زمان،و گذشت روزگار او را نابود نخواهد کرد، اواول و آخر و ظاهر و باطن، و به هر چیزی داناست.

آنچه در شب قدر خوانده می شود:

اللهم انک عفو تحب العفو فاعف عنی.

خدایا تو بسیار گذشت کننده ای و گذشت را دوست می داری پس از گناههانم گذشت فرما.

و سنت است تکرار این دعا و دیگر دعاهائیکه برای طلب خوبیهای دنیا و آخرت باشد.

آنچه در روز عرفه خوانده می شود:

لا اله الا الله وحده لا شریک له له الملک و له الحمد و هو علی کل شی قدیر.

سنت است تکرار کردن این ذکر و خواندن دیگر دعاهائیکه برای طلب خوبیهای دین و دنیا و آخرت باشد.(مانند دعاهای جامعی)

سنت است تکبیر گفتن در عید فطر (عید رمضان )از غروب آفتاب آخرین روز رمضان که شب عید باشد تا وقت بر پا شدن برای خواندن نماز عید فقط.

و سنت است تکبیر گفتن در عید قربان (عید حج )بعد از نماز صبح روز عرفه تا بعد از نماز عصر روز چهارم عید که سه روز بعد از عید باشد.

لفظ تکبیر:۱. الله اکبر الله اکبر الله اکبر  لا اله الا الله و الله اکبر و الله اکبر و لله الحمد.

۲. الله اکبر کبیرا و الحمدلله کثیرا و سبحان الله بکره و اصیلا .

۳. لا اله الا الله وحده صدق وعده و نصر عبده و اعز جنده و هزم الاحزاب وحده.

۴. لا اله الا الله و لا نعبد الا ایاه مخلصین له الدین و لو کره الکافرون.

این تکبیر بعد از همه ی نمازها چه فرض و چه سنت و در راه و در خانه و بر فراش و قبل از نماز همه جا و همه وقت سنت می باشد. 

ن

آنچه در شب و روز جمعه خوانده میشود:

۱. زیاد قرآن خواندن و مشغول به دعا و اذکار. خصوصا صلوات و سلام بر سیدنا رسول الله صلی الله علیه و و سلم فرستادن.

۲. خواندن سوره ی الکهف در شب یا روز جمعه.

۳. شتاب رفتن به سوی مسجد برای نماز جمعه و گوش دادن به خطبه.

در روز جمعه ساعتی است که دعا در آن ساعت به اجابت میرسد. در تعیین آن ساعت اقوال زیادی است . صحیحترین آن اقوال دو قول است:

۱. از بالا رفتن خطیب بر منبر برای خطبه تا انتهای نماز جمعه.

۲. بعد از نماز عصر و این قول بیشتر اصحاب است و قول اول هم در حدیث صحیح وارد شده والله اعلم.

آنچه روز جمعه در حال داخل شدن به مسجد فته میشود:

اللهم اجعلنی من اوجه من توجه الیک و من اقرب من تقرب الیک و من افضل من سالک و رغب الیک.

خدایا بگردان مرا از بهترین آنهائیکه بسوی تو می شتابند و از نزدیکترین آنکسانیکه به درگاه تو نزدیک میشوند و از بهترین آنهائیکه از تو می خواهند و به سوی تو رغبت ورزیدند

وقتیکه جنازه ای دیده شد:

سبحان الحی الذی لا یموت.

پاک و منزه است زنده ای که مرگ به او راه ندارد.

وقتیکه میت در لحد گذارده شد:

بسم الله و علی مله رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.

آنچه در وقت زیارت قبرستان گفته می شود:(لفظ سلام بر مردگان)

السلام علیکم دار قوم مومنین و انا انشاءالله بکم لاحقون.

سلام بر شما باد ای مومنان ساکنین در این خانه ها و ما هر گاه خدا بخواهد با شما می پیوندیم.

و مستحب است خواندن چیزی از قرآن و اهداء ثواب آن به ساکنین آن مقبره و طلب عفو و مغفرت از خدا برای اموات نمودن.

آنچه بعد از تکبیر اول نماز میت خوانده میشود:

خواندن سوره ی فاتحه و قبل از آن سنت است اعوذ بالله من الشیطان الرجیم گفتن و لازم به دعای استفتاح(یعنی وجهت خواندن) نیست.

آنچه بعد از تکبیر دوم خوانده میشود:

اللهم صل علی محمد و علی آل محمد کما صلیت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم و بارک علی محمد و علی آل محمد کما بارکت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم فی العالمین انک حمید مجید.

و کفایت است برای کسیکه نمی داند اللهم صل علی محمد و علی آل محمد گفتن.

آنچه بعد از تکبیر سوم خوانده میشود:

اللهم اغفر له و ارحمه و عافه و اعف عنه و اکرم نزله و وسع مدخله و اغسله بالماء و الثلج و البرد و نقه من الخطایا و الذنوب کما نقیت الثوب الابیض من الدنس و ابدله دارا خیرا من داره و اهلا خیرا من اهله و زوجا خیرا من زوجه و ادخله الجنه و نعیمها و اعذه من عذاب القبر و من عذاب النار.

یعنی:خدایا او را بیامرز و عفوش کن و از (گناهان) او در گذر و منزلگاه او را نیکو ساز و مدخلش(قبرش) را فراخ کن و او را به آب و برف و یخ بشوی و همانطور که جامه سفید را از چرک پاک کردی او را از معاصی پاک کن و به او خانواده ای بهتر از خانواده اش و همسری بهتر از همسرش عنایت فرما و او را به بهشت داخل کن و از عذاب قبر و عذاب دوزخ پناهش ده.

و برای کسانیکه این دعا را از حفظ ندارند گفتن اللهم اغفر له و ارحمه و تکرار آن کفایت است.

آنچه بعد از تکبیر چهارم خوانده میشود:

اللهم لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده و اغفر لنا و له و لسائر المسلمین.

یعنی:خدایا ما را از مزدش محروم مکن و بعد از او ما را به فتنه مینداز و برای ما و او و سایر مسلمانان بیامرز.

دعا بعد از تکبیر سوم برای میت خردسال:

اللهم اجعله فرطا لابویه و سلفا و ذخرا وعظه و اعتبارا و ثقل به موازین حسناتهما و افرغ الصبر علی قلوبهما.

یعنی:خدایا بگردان او را برای پدر و مادرش گذشت از گناهایشان و زیادی اجر و پاداششان و پند و موعظه ای را و میزان حسناتشان را سنگین بگردان و بر دلهایشان صبر و پایداری نازل فرما.

(ملاحظه ای مهم): در دعا خواندن رعایت صیغه بر حسب میت ضرورت دارد مثلا: در دعا بر میت مرد گفته میشود: اللهم اغفر له و ارحمه و بر میت زن گفته میشود: اللهم اغفر لها و ارحمها......و همچنین در اللهم لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده که برای زن گفته میشود: اللهم لاتحرمنا اجرها و لا تفتنا بعدها.....و همچنین در دعا بر میت خردسال که پسر است گفته میشود:اللهم اجعله فرطا لابویه ....که در دعا بر میت دخترخردسال که دختر است گفته میشود : اللهم اجعلها فرطا لابویها.....الی آخر. که همه ی اینها معروف است به صیغه ی مذکر و صیغه ی مونث و صیغه ای نیز وجود دارد به نام صیغه ی جمع مثل : اللهم اغفر لهم و ارحمهم که برای یک گروه از دو نفر به بالا خوانده میشود............

لفظ تعزیه مسلمان به مسلمان:

اعظم الله اجرک و احسن عزاءک و غفر لمیتک.

خدا پاداش بزرگ برایت دهد و صبرت بر مصیبتت را نیک گرداند و میتت را بیامرزد.

لفظ تعزیه مسلمان به کافر:

اعظم الله اجرک و احسن عزاءک.

خدا پاداش بزرگ برایت دهد و صبرت بر مصیبتت را نیک گرداند.

لفظ تعزیه کافر به مسلمان:

احسن الله عزاءک و غفر لمیتک.

خداوند صبرت بر مصیبتت را نیک گرداند و میتت را بیامرزد.

لفظ تسلیت کافر به کافر:

اخلف الله علیک.

یعنی: خداوند به جای او کسی دیگر برایت دهد.

جواب تسلیت:

البقاء و الدوام لله سبحانه و تعالی.

 وقت تعزیه بعد از دفن است تا سه روز بعد از آن و پس از سه روز تسلیت گفته نمی شود مگر در صورتی که صاحب تعزیه یا معزی در سفر باشند و بعد از مدتی از سفر بیایند.

وقت رسیدن خبر مرگ کسی:

انا لله و انا الیه راجعون و انا الی ربنا لمنقلبون

اللهم اکتبه عندک فی المحسنین و اجعل کتابه فی علیین و اخلفه فی اهله فی الغابرین و لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده.

ترجمه:

زندگی ما از خدا و بازگشت ما بسوی خداست و ما بسوی پروردگارمان برخواهیم گشت

خدایا او را نزد خودت از جمله محسنین بنویس و نوشته اش را در علیین قرار ده و بر کسانیکه از وی مانده اند سرپرستی کن و ما را از پاداش او محروم نساز و ما را بعد از او مورد امتحان قرار مده.

در وقت رسیدن خبر مرگ یکی از نزدیکان:

انا لله و انا الیه راجعون اللهم اجرنی فی مصیبتی و اخلف لی خیرا منها.

ترجمه:

زندگی ما از خداست و باز گشت ما بسوی خداست خدایا مرا در مصیبتم پاداش ده و برایم عوضی بهتر از او ده.